عمر ما را فرصت امروز و فردای تو نیست...

 

سلام

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


نشان گرفته دلم را کمان ابروی ماهی
خدای را که مبادا دل از نشان بیافتد
محسن رضوانی

 

 

 

 

 

 

 


اگر قرار باشد زیاد حرف بزنم...

دوشنبه دوم تیر 1393

حرفی به روایتِ گرگ (عبدالله نظری) در 5:52 | موضوع:
• لینک ثابت  • 

تا دیدنت هر راه ناهموار را ...

 

 

سلام

نجف را که نمیشود نوشت. نمیشود گفت. نمیشود خواند و شنید. نجف را میشود در جماعت صلاة صبح گریه کرد. بی که چیزی بفهمی.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نام ما را بنویسید به ایوان نجف

نشد از نام سگ کهف کتاب آلوده

 

 

 

 

جمعه سی ام خرداد 1393

حرفی به روایتِ گرگ (عبدالله نظری) در 1:10 | موضوع:
• لینک ثابت  • 

باز می پرسمت از مساله ی دوری و عشق...

 

 

 

سلام

حیف و حسرت و حیرانی!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

آن روزهای خوب که دیدیم خواب بود

خوابم پرید و خاطره ها در گلو شکست...

 

 

 

 

پنجشنبه بیست و نهم خرداد 1393

حرفی به روایتِ گرگ (عبدالله نظری) در 11:41 | موضوع:
• لینک ثابت  • 

چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

سلام

 

 

 

 

 

ظهرِ آن روز
تمامِ آبهایِ جهان را
لبِ تشنگیِ فرات
ذبح کردی
سالها بعد
ما، تابوت به دوشانِ جنازه ی متعفنِ آب
تمامِ جمعه ها را
عزادارِ جاده هایی میشویم
که غبارِ یک "آمدن" تطهیرشان نمیکند
سالها بعد
ضریحِ تو
قتلگاهِ غصه هایِ ما می شود
قلتگاهِ تنهایی هایِ ما.

راستی آیا
دستهایِ رشیدت
چقدر دست و پاگیر بود
برایِ آن نمازِ آخر
که سر به مُهرِ زانوانش
قامتِ خون ببندی
تا از جماعتِ حنجره ات بگویی:
برادر!
راستی آیا
شبِ جهان
-که از ظهرِ همان روز شروع شد-
در طلوعِ هیچ جمعه ای
قربانی نمی شود؟
راستی آیا
آقایِ مسیح!
بر جنازه ی آبهایِ جهان
نخواهی دمید؟

امروز
سالها بعد از آن ظهر است
و ما
همچنان تشنه ایم.



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


یعنی که خدا خواسته. خدا لطف کرده. راه مان داده. گفته باروبندیل برداریم و راه بیافتیم. برویم لب مرز ایران و عراق. بعد به زور یکی دو جمله ی عراقیسوار یک ماشین بشویم و برویم دویست و چهل کیلومتر پایین تر. نجف. بعد راهی "طریق یاحسین" میشویم. پیاده. دو تایی. میرویم عرض غلامی کنیم. عرض خاکساری کنیم. میرویم پیش بابای آبها, بگوییم هوای ما را داشته باشد. که بگوییم ما اگر درگیر هاک و آب شدیم, تو هوای ما خاکیان را داشته باش. بگوییم کفش سربازهای موعود را تمیز میکنیم, بلیت ارادت ما را به باد ندهی!
.
رفقا!
احباب!
اخوان!
حلال کنید. نه اینکه اینجا که یودیم نفسهایمان تضمین شده بود, نه! اما حالا یاد مرگ بیشترک می افتیم. حلال کنید. به آنهایی که نمیشنوندمان هم بگویید. ما قبول داریم بد بودنمان را.
.
دعا گوی همه ی رفقای دور و نزدیک خواهیم بود. همه آنان که لحظه ای حتی در حیات ما بودند. به قدر مصرعی حتی.
یاحق

 

 

 

 

 

 

سه شنبه سیزدهم خرداد 1393

حرفی به روایتِ گرگ (عبدالله نظری) در 19:28 | موضوع:
• لینک ثابت  •